Zajęcia LUTW w dniu 3 stycznia 2012 roku

Zatrzymać czas

Na dzisiejsze zajęcia zaproszone były dwie osoby – pan Stanisław Malepszak i pani Barbara Nasłowska. Każdy z nich nawiązując do zasadniczego tematu mówił nam o zupełnie innych sprawach, jednak posiadały one wspólny mianownik. Tym mianownikiem były wspomnienia, różnego rodzaju doznania życiowe, lecz w odmienny sposób zapisane, tak aby nie stały się ulotne.

Pan Stanisław Malepszak przedstawił nam w chronologiczny sposób swoje życie szczegółowo zapamiętane i obejmujące okres od lat najmłodszych do chwili przejścia na emeryturę, to jest do roku 1981. Życie pana Stanisława było bardzo bogate, bowiem dorastał w okresie okupacji hitlerowskiej i wiązały się z tym różnego rodzaju bolączki młodego człowieka. Póżniej nastąpił okres pookupacyjny i trudności związane ze zdobywaniem zawodu, nauka i praca.
Pan Malepszak nie jest z wykształcenia historykiem, ale już z domu rodzinnego wyniósł zainteresowanie dziejami przeszłymi. Nie będę szczegółowo streszczać tego, co gość nam przekazał, bowiem dokładny opis jego życia można przeczytać w monografii pt. Bukowiec Górny na tle dziejów Krainy Przemęckiej”. Pragnę nadmienić, że po przejściu na emeryturę pan Stanisław rzucił się w wir różnych badań historycznych rozpoczynając od genealogii rodzinnej. Miał już do tego podstawy teoretyczne z wielu przeczytanych książek. Następnie zajął się swoim miejscem urodzenia, a dalej historycznymi dziejami obecnego miejsca zamieszkania, czyli Lubonia. Jest bardzo czynny do dnia dzisiejszego. Wnikliwie wchodzi w interesujące go tematy. Jest autorem a także współautorem kilku książek o tematyce archeologicznej, architektonicznej i urbanistycznej. Spotkanie z Panem Malepszakiem (może trochę gawędziarzem) uważam za bardzo interesujące.

Pani Barbara Nasłowska zatrzymuje czas w postaci pisania listów do osób jej nieznanych. Jest to zapis różnych przeżyć, przypadków, obserwacji podanych w poetyckiej formie listu. Można go także nazwać rozmowami na piśmie. Listy zawierają przemyślany zbiór refleksji o życiu, w których autorka nakłania do uśmiechu, mimo trudności. Uważa, że jest to też sposób zagospodarowania bezsennych nocy, czyli „lek na bezsenność” Odczytane zostały następujące listy – poezje (rozmowa kierowana do „Z”) pt. „List do przyjaciela – tajemnica”, „Nocna rozmowa”, „Matka głupota”. W najbliższym czasie zostanie wydany tomik wierszy poetki.

Słuchaczka LUTW
Lucyna Gawrońska